Επικονδυλίτιδα Αγκώνα

Επικονδυλίτιδα αγκώνα με μια ματιά

• Η επικονδυλίτιδα (στην έξω μορφή της γνωστή ως tennis elbow) είναι τενοντοπάθεια από υπερκαταπόνηση των τενόντων που εκφύονται από τον αγκώνα και όχι απλώς μια «φλεγμονή».
• Οι περισσότεροι ασθενείς δεν παίζουν τένις: η χειρωνακτική εργασία, το ποντίκι, το πληκτρολόγιο και οι απότομες αλλαγές φόρτου είναι οι συχνότερες αιτίες.
• Η διάγνωση είναι κυρίως κλινική· ο υπέρηχος και η μαγνητική τομογραφία βοηθούν όταν η εικόνα δεν είναι σαφής ή ο πόνος επιμένει.
• Η θεραπεία κλιμακώνεται σταδιακά: τροποποίηση δραστηριότητας, ασκήσεις έκκεντρης ενδυνάμωσης, νάρθηκας, κρουστικά κύματα και, σε επιμονή, ένεση PRP.
• Η μεγάλη πλειονότητα βελτιώνεται χωρίς χειρουργείο· η επέμβαση εξετάζεται μόνο όταν η σωστή συντηρητική αγωγή δεν αποδώσει για αρκετούς μήνες.

Τι είναι η επικονδυλίτιδα αγκώνα;

Η επικονδυλίτιδα είναι μια επώδυνη πάθηση του αγκώνα που εμφανίζεται ως απόρροια επαναλαμβανόμενων κινήσεων ή επαναλαμβανόμενης άρσης βάρους (υπέρχρηση των χεριών). Κάποιοι άνθρωποι κάνουν σε καθημερινή βάση είτε λόγω δουλειάς είτε λόγω κάποιας δραστηριότητας την ίδια επαναλαμβανόμενη κίνηση, με αποτέλεσμα να προκαλούνται μικροτραυματισμοί που οδηγούν σιγά σιγά σε φλεγμονή, μικρορήξεις και υαλοειδή εκφύλιση του τένοντα.

Είναι πιο συχνή στις γυναίκες και σε άτομα ηλικίας 30-50 ετών.

Εμφανίζεται σε αθλητές και σε χειρώνακτες που ακολουθούν ένα συγκεκριμένο μοτίβο κινήσεων σε καθημερινή και πολύωρη βάση. Μερικά από τα επαγγέλματα που ταλαιπωρούνται συχνά από επικονδυλίτιδα είναι του υδραυλικού, του ζωγράφου, του κρεοπώλη, του ξυλουργού, του μάγειρα, του πιανίστα και της γραμματέως (και γενικότερα αυτού που δουλεύει πολλές ώρες με υπολογιστή). Τα αθλήματα τα οποία ενοχοποιούνται συχνότερα για την επικονδυλίτιδα είναι το τένις, το γκολφ, οι ρίψεις, η κολύμβηση, η ξιφασκία και η αναρρίχηση.

Ωστόσο, υπάρχουν και περιπτώσεις που κάποιος εμφανίζει τη νόσο χωρίς να είναι χειρώνακτας ή αθλητής (ιδιοπαθής επικονδυλίτιδα).

Ποια τα είδη επικονδυλίτιδας;

Υπάρχουν δύο είδη επικονδυλίτιδας ανάλογα με το σημείο εμφάνισής της: η έσω, στην εσωτερική πλευρά του αγκώνα και η έξω, στην εξωτερική πλευρά. Στις δύο πλευρές του αγκώνα βρίσκονται οι επικόνδυλοι (έσω και έξω επικόνδυλος) που είναι δύο οστικές προεξοχές από τις οποίες εκφύονται οι μύες του αντιβραχίου (το τμήμα από τον αγκώνα έως τον καρπό).

Η έξω επικονδυλίτιδα που είναι συχνότερη, είναι τενοντίτιδα ή τενοντοπάθεια (φλεγμονή – εκφύλιση των τενόντων) των μυών του αντιβραχίου που προκαλούν έκταση του αγκώνα (εκτείνοντες) και καταφύονται στον έξω επικόνδυλο. Είναι γνωστή και ως αγκώνας των τενιστών (tennis elbow). Ο πόνος ξεκινά από τον τένοντα στην εξωτερική πλευρά του αγκώνα και μπορεί να εκτείνεται στο αντιβράχιο έως τον καρπό.

Η έσω επικονδυλίτιδα είναι τενοντίτιδα των μυών που κάμπτουν τον καρπό, στρίβουν το αντιβράχιο προς τα έσω (πρηνισμός) και εκφύονται στην εσωτερική πλευρά του αγκώνα. Είναι γνωστή και ως αγκώνας του γκόλφερ (golfer’s elbow). Η φλεγμονή εντοπίζεται στην έκφυση των τενόντων από τον επικόνδυλο στην έσω πλευρά του αγκώνα.

Ποια είναι τα συμπτώματα της επικονδυλίτιδας;

Τα βασικά συμπτώματα είναι ο πόνος στον αγκώνα που μπορεί να επεκτείνεται στο αντιβράχιο έως τον καρπό κατά τη χρήση του χεριού και η αδυναμία στον καρπό όταν ο ασθενής επιχειρεί να πιάσει κάποιο αντικείμενο. Τα συμπτώματα αυτά αναπτύσσονται σταδιακά και χειροτερεύουν με τη συνεχή χρήση του χεριού. Σε κάποιες περιπτώσεις, ακόμη και η χειραψία, μπορεί να είναι εξαιρετικά επώδυνη.

Στην έξω επικονδυλίτιδα ο ασθενής μπορεί να νιώθει πόνο ακόμη και στην προσπάθειά του να κρατήσει ένα ποτήρι ή να πιάσει ένα πόμολο. Στην έσω επικονδυλίτιδα μπορεί να συνυπάρχουν ήπια δυσκαμψία και σπανιότερα, μουδιάσματα στα δάχτυλα των χεριών.

Πώς γίνεται η διάγνωση της επικονδυλίτιδας αγκώνα;

Η διάγνωση της επικονδυλίτιδας γίνεται συνήθως με μία απλή κλινική εξέταση από τον ιατρό. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης ο γιατρός πραγματοποιεί τεστ τοπικής ευαισθησίας τόσο στη έσω όσο και στην έξω πλευρά του αγκώνα καθώς και κάποια άλλα ειδικά τεστ κάμψης και έκτασης του αγκώνα υπό αντίσταση. Το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς σε συνδυασμό με την κλινική εξέταση είναι συνήθως αρκετά για τη διάγνωση.

Σε περίπτωση αμφιβολιών, ο γιατρός μπορεί να ζητήσει μαγνητική τομογραφία, υπέρηχο ή ακτινογραφία για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ύπαρξης άλλων παθήσεων. Σπανιότερα, μπορεί να χρειαστεί να γίνει ειδική εξέταση για την αγωγιμότητα των νεύρων-ηλεκτρομυογράφημα- για τον αποκλεισμό της πιθανότητας να υπάρχει πίεση σε αυτά.

Πώς αντιμετωπίζεται η επικονδυλίτιδα αγκώνα;

Η αντιμετώπιση της επικονδυλίτιδας αρχικώς γίνεται με αποχή από τη δραστηριότητα που την προκάλεσε.

Αν ο πόνος είναι αρκετά έντονος, ίσως χρειαστεί ο ασθενής να λάβει αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Συνδυαστικά, μπορεί να εφαρμόσει παγοθεραπεία (εφαρμογή πάγου 3-4 φορές την ημέρα επί 15 λεπτά τη φορά).

Είναι σημαντικό να διαπιστώσει αν η κίνηση-τεχνική που χρησιμοποιεί είναι λανθασμένη και είναι αυτή που του προκαλεί τραυματισμό. Γι’ αυτό, ειδικά αν πρόκειται για αθλητική δραστηριότητα, θα πρέπει να ζητήσει από κάποιον προπονητή να του εξηγήσει πως είναι η σωστή κίνηση (π.χ. πως να κρατάει σωστά τη ρακέτα). Επίσης, μπορεί να χρειάζεται αλλαγή ή προσαρμογή ο αθλητικός του εξοπλισμός, για παράδειγμα στη ρακέτα όσον αφορά το μέγεθος ή τη σκληρότητά της (πιο μικρή ή μαλακή ρακέτα).

Οι περισσότεροι ασθενείς (ειδικά στην έξω επικονδυλίτιδα) θα παρατηρήσουν μείωση των συμπτωμάτων τους, εφαρμόζοντας απλές συμβουλές όπως ξεκούραση, πάγο, αντιφλεγμονώδη, διατάσεις και ασκήσεις έκκεντρης ενδυνάμωσης.

Ακόμη και αν βελτιωθεί η κατάσταση, ο ασθενής καλό είναι να συνεχίσει να κάνει ασκήσεις και να προσπαθήσει να ελαττώσει τις κινήσεις που του προκαλούν το πρόβλημα, διότι ενέχει ο κίνδυνος να υποτροπιάσει και να γίνει χρόνιο.

Αποτελεσματικές είναι και οι ήπιες διατάσεις που ακολουθούνται από ασκήσεις έκκεντρης ενδυνάμωσης. Καλό θα είναι να του τις έχει δείξει προηγουμένως ένας φυσικοθεραπευτής, ώστε να μην τραυματίσει περαιτέρω την περιοχή.

Επίσης, ο φυσικοθεραπευτής με διάφορα μέσα, κυρίως με το κρουστικό υπερήχο (shock waves therapy) και χειρομαλάξεις μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου και στη βελτίωση της επούλωσης των τενόντων.

Αν ο ασθενής δεν μπορεί να αποφύγει τη δραστηριότητα που του προκαλεί την επικονδυλίτιδα, υπάρχει το περιαγκώνιο (ένας ειδικός νάρθηκας για επικονδυλίτιδα) που μπορεί να εφαρμόσει, όταν κάνει την κίνηση που την επιδεινώνει.

Αν δεν έχουν αποτέλεσμα οι παραπάνω μέθοδοι, μπορεί να εφαρμοστεί κατά περίπτωση ενέσιμη θεραπεία με P.R.P (Πλάσμα Πλούσιο σε αιμοπετάλια) στην περιοχή της βλάβης. Συνήθως, η διαδικασία διαρκεί λιγότερο από 20 λεπτά, είναι ανώδυνη, δεν προκαλεί αλλεργικές αντιδράσεις και δεν εμφανίζει επιπλοκές.

Σπανιότερα, μπορούν να γίνουν εγχύσεις με κορτιζόνη.

Πότε προχωράμε σε επεμβατική αντιμετώπιση;

Αν περάσουν 6 μήνες εφαρμογής συντηρητικής θεραπείας και δεν έχει δει βελτίωση των συμπτωμάτων, μπορεί να χρειαστεί να υποβληθεί σε μια ελάχιστα επεμβατική διαδικασία, κατά την οποία με τη χρήση μικροσκοπικών εργαλείων και με πολύ μικρές τομές αφαιρείται ο ουλώδης – εκφυλισμένος ιστός που έχει σχηματιστεί και επανακαθηλώνεται ο υγιής τένοντας στον επικόνδυλο. Αμέσως μετά την επέμβαση, μπορεί να φύγει από το νοσοκομείο.

Ποιο το κόστος της επικονδυλίτιδας αγκώνα;

Ο κατάλληλος γιατρός για τη θεραπεία της επικονδυλίτιδας είναι ο ορθοπαιδικός και ο φυσίατρος. Πολύ σημαντικός είναι και ο ρόλος του φυσικοθεραπευτή, ο οποίος σε συνεργασία με το γιατρό θα ολοκληρώσει το θεραπευτικό σχήμα που θα λάβει ο ασθενής.

Το κόστος της θεραπείας της επικονδυλίτιδας εξαρτάται από τη θεραπευτική προσέγγιση. Πρέπει να συνυπολογιστεί το κόστος των φαρμάκων που θα ληφθούν και το κόστος των φυσικοθεραπειών.

Τι ακριβώς συμβαίνει στον τένοντα στην επικονδυλίτιδα;

Παρά την κατάληξη «-ίτιδα», η επικονδυλίτιδα δεν είναι κατά κύριο λόγο φλεγμονώδης πάθηση. Στις περισσότερες χρόνιες περιπτώσεις ο τένοντας εμφανίζει εκφυλιστικές αλλοιώσεις: οι ίνες κολλαγόνου χάνουν την κανονική τους διάταξη, δημιουργούνται μικρές ρήξεις και αναπτύσσονται νέα, «άτακτα» αγγεία με νευρικές απολήξεις που ευθύνονται για τον πόνο. Γι’ αυτό πολλοί γιατροί προτιμούν τον όρο τενοντοπάθεια.

Στην έξω επικονδυλίτιδα επηρεάζεται συνήθως ο βραχύς κερκιδικός καρπιαίος εκτείνων μυς, που σταθεροποιεί τον καρπό κάθε φορά που σφίγγετε κάτι στο χέρι. Η διαφορά αυτή έχει πρακτική σημασία: τα αντιφλεγμονώδη ανακουφίζουν προσωρινά, αλλά η ουσιαστική βελτίωση έρχεται όταν ο τένοντας «ξαναμάθει» να δέχεται φορτίο με ελεγχόμενη άσκηση.

Έξω και έσω επικονδυλίτιδα: ποιες είναι οι διαφορές;

Οι δύο μορφές μοιάζουν στον μηχανισμό, όμως διαφέρουν στο σημείο του πόνου, στις κινήσεις που τον προκαλούν και στις παθήσεις με τις οποίες μπορεί να συγχέονται. Ο πίνακας συνοψίζει τις βασικές διαφορές.

Αίτια επικονδυλίτιδας πέρα από το τένις

Το όνομα «αγκώνας του τενίστα» είναι παραπλανητικό. Οι τενίστες αποτελούν μικρό ποσοστό των ασθενών, ενώ οι περισσότεροι αναπτύσσουν το πρόβλημα στη δουλειά ή στο σπίτι. Ο κοινός παρονομαστής είναι ο επαναλαμβανόμενος φόρτος στους τένοντες του αντιβραχίου χωρίς επαρκή χρόνο αποκατάστασης.

Εργασία με τα χέρια

Η χρήση κατσαβιδιού, πένσας ή δραπάνου, το κόψιμο με μαχαίρι, το βάψιμο και η μεταφορά βαριών αντικειμένων με τεντωμένο αγκώνα επιβαρύνουν έντονα τους εκτείνοντες. Συχνά το πρόβλημα ξεκινά μετά από μια περίοδο αυξημένου φόρτου, όπως μια μετακόμιση, μια ανακαίνιση ή ένα σαββατοκύριακο κηπουρικής.

Υπολογιστής, ποντίκι και κινητό

Οι πολύωρες μικροκινήσεις του καρπού στο ποντίκι, το πληκτρολόγιο σε λάθος ύψος και ο καρπός μόνιμα σε έκταση κρατούν τους εκτείνοντες σε συνεχή ένταση. Δεν χρειάζεται βαρύ φορτίο: η διάρκεια και η μονοτονία αρκούν για να προκαλέσουν συμπτώματα, ιδιαίτερα όταν συνδυάζονται με λίγα διαλείμματα.

Αθλήματα και λάθη τεχνικής

Στο τένις και στο πάντελ ευθύνονται κυρίως το μπακχάντ με τον αγκώνα να «οδηγεί», η ρακέτα με λάθος μέγεθος λαβής και οι υπερβολικά σφιγμένες χορδές. Στη γυμναστική, η απότομη αύξηση σε έλξεις, κωπηλατικές ασκήσεις ή άρσεις με φαρδιά λαβή επιβαρύνει τους ίδιους τένοντες. Η επικονδυλίτιδα ανήκει στις συχνότερες αθλητικές κακώσεις από υπερκαταπόνηση του άνω άκρου.

Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο

• Ηλικία μεταξύ 35 και 55 ετών, όταν ο τένοντας ανανεώνεται πιο αργά.
• Κάπνισμα, που επιβαρύνει την αιμάτωση και την επούλωση των τενόντων.
• Απότομη αύξηση της δραστηριότητας μετά από περίοδο αδράνειας.
• Αδυναμία των μυών του αντιβραχίου, του ώμου και της ωμοπλάτης, που μεταφέρει περισσότερο φορτίο στον αγκώνα.
• Προηγούμενο επεισόδιο επικονδυλίτιδας που δεν αποκαταστάθηκε πλήρως.

Συμπτώματα του tennis elbow στην καθημερινότητα

Ο πόνος του tennis elbow έχει ένα χαρακτηριστικό μοτίβο: εντοπίζεται σε ένα σημείο λίγο κάτω από το οστέινο έπαρμα στην έξω πλευρά του αγκώνα και ξυπνά κυρίως όταν σφίγγετε κάτι με τεντωμένο χέρι. Στην ηρεμία συχνά υποχωρεί, ενώ το πρωί μπορεί να υπάρχει δυσκαμψία που βελτιώνεται με την κίνηση. Κινήσεις που τυπικά πονούν:

• Το σήκωμα μιας κούπας, μιας κατσαρόλας ή μιας τσάντας με την παλάμη στραμμένη προς τα κάτω.
• Το άνοιγμα ενός βάζου, το γύρισμα κλειδιού ή πόμολου.
• Το στύψιμο μιας πετσέτας ή ενός σφουγγαριού.
• Το παρατεταμένο κράτημα του ποντικιού ή του κινητού.
• Το μπακχάντ, οι έλξεις και οι κωπηλατικές ασκήσεις στη γυμναστική.

Σημάδια που δείχνουν ότι μπορεί να πρόκειται για κάτι άλλο

Ορισμένα ευρήματα δεν ταιριάζουν στην τυπική επικονδυλίτιδα και χρειάζονται πιο προσεκτική διερεύνηση. Τέτοια είναι το πρήξιμο ή η ζέστη της άρθρωσης, η αδυναμία να τεντώσετε ή να λυγίσετε πλήρως τον αγκώνα, η αίσθηση «κλειδώματος», ο έντονος νυχτερινός πόνος και το μούδιασμα ή το μυρμήγκιασμα στα δάχτυλα. Το μούδιασμα, ειδικά, παραπέμπει σε πίεση νεύρου στον αυχένα, στον αγκώνα ή στον καρπό, όπως συμβαίνει στο σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, και όχι σε πρόβλημα του τένοντα.

Πώς επιβεβαιώνεται η διάγνωση και τι αποκλείεται

Στην κλινική εξέταση ο ορθοπαιδικός ψηλαφά το σημείο της μέγιστης ευαισθησίας και ζητά συγκεκριμένες κινήσεις κόντρα σε αντίσταση. Στην έξω μορφή, ο πόνος αναπαράγεται όταν τεντώνετε τον καρπό ή το μεσαίο δάχτυλο ενώ ο γιατρός αντιστέκεται, καθώς και με την παθητική κάμψη του καρπού με τεντωμένο αγκώνα. Στην έσω μορφή, πονά η κάμψη του καρπού και η στροφή του αντιβραχίου προς τα κάτω κόντρα σε αντίσταση. Συχνά συγκρίνεται και η δύναμη σύλληψης με το υγιές χέρι.

Η απλή ακτινογραφία βοηθά να αποκλειστούν αρθρίτιδα, ελεύθερα σωμάτια ή αποτιτανώσεις. Ο υπέρηχος δείχνει πάχυνση του τένοντα, μικρές ρήξεις και αυξημένη αιμάτωση, ενώ η μαγνητική τομογραφία προτιμάται όταν τα συμπτώματα επιμένουν, όταν υπάρχει υποψία συνοδών βλαβών ή πριν από μια επέμβαση. Στη διαφορική διάγνωση περιλαμβάνονται:

• Αυχενική ριζίτιδα, όπου ο πόνος «κατεβαίνει» από τον αυχένα και συνοδεύεται συχνά από μούδιασμα.
• Σύνδρομο κερκιδικού σωλήνα, με πόνο λίγο πιο χαμηλά στο αντιβράχιο.
• Αρθρίτιδα ή χόνδρινες βλάβες του αγκώνα, με δυσκαμψία και περιορισμό κίνησης.
• Αστάθεια ή βλάβη των πλάγιων συνδέσμων, συχνότερα σε αθλητές ρίψεων.
• Αντανακλώμενος πόνος από τον ώμο, που συχνά συνυπάρχει με πόνο στον ώμο και επηρεάζει τη μηχανική όλου του χεριού.

Θεραπεία επικονδυλίτιδας: τα βήματα με τη σειρά

Η θεραπεία της επικονδυλίτιδας ακολουθεί λογική κλιμάκωσης. Ξεκινά από τα απλά μέτρα και προχωρά στο επόμενο βήμα μόνο όταν το προηγούμενο εφαρμοστεί σωστά και για επαρκές διάστημα. Η συνέπεια μετρά περισσότερο από τον αριθμό των θεραπειών που δοκιμάζονται.

1. Σχετική ξεκούραση και τροποποίηση δραστηριότητας

Ξεκούραση δεν σημαίνει ακινητοποίηση. Ο στόχος είναι να μειωθούν οι κινήσεις που προκαλούν έντονο πόνο, ενώ το χέρι παραμένει ενεργό. Ένας πρακτικός κανόνας είναι ο πόνος κατά τη δραστηριότητα να μην ξεπερνά το 3 σε κλίμακα από 0 έως 10 και να έχει υποχωρήσει μέχρι την επόμενη μέρα. Βοηθά να σηκώνετε αντικείμενα με την παλάμη προς τα πάνω, να χρησιμοποιείτε και τα δύο χέρια και να κάνετε συχνά μικρά διαλείμματα.

2. Ασκήσεις έκκεντρης ενδυνάμωσης

Είναι ο βασικός πυλώνας της θεραπείας. Στην έκκεντρη άσκηση ο μυς δουλεύει ενώ επιμηκύνεται: με το αντιβράχιο ακουμπισμένο σε τραπέζι και την παλάμη προς τα κάτω, σηκώνετε τον καρπό με τη βοήθεια του άλλου χεριού και τον κατεβάζετε αργά, σε 3 έως 5 δευτερόλεπτα, κρατώντας ένα ελαφρύ βαράκι ή ένα μπουκάλι νερό. Συνήθως προτείνονται 3 σετ των 15 επαναλήψεων καθημερινά, με σταδιακή αύξηση του βάρους.

Ήπιος πόνος κατά την άσκηση είναι αναμενόμενος. Τα πρώτα αποτελέσματα φαίνονται συνήθως μετά από 6 έως 12 εβδομάδες, γι’ αυτό η διακοπή μετά από λίγες μέρες είναι από τα συχνότερα λάθη. Σε έντονο πόνο, οι ισομετρικές ασκήσεις (σταθερή σύσπαση χωρίς κίνηση για 30 έως 45 δευτερόλεπτα) προσφέρουν ανακούφιση πριν ξεκινήσει η έκκεντρη φάση. Το πρόγραμμα συμπληρώνεται με ενδυνάμωση ώμου και ωμοπλάτης υπό την καθοδήγηση φυσικοθεραπευτή.

3. Νάρθηκας ή ιμάντας αντιβραχίου

Ο ιμάντας τοποθετείται 2 έως 3 εκατοστά κάτω από το σημείο του πόνου και «αλλάζει» το σημείο όπου μεταφέρεται η δύναμη των μυών, μειώνοντας το φορτίο στην έκφυση του τένοντα. Φοριέται κατά τη διάρκεια των επιβαρυντικών δραστηριοτήτων και όχι όλη μέρα. Σε ορισμένους ασθενείς βοηθά επιπλέον ένας νάρθηκας καρπού, που κρατά τον καρπό σε ουδέτερη θέση και ξεκουράζει τους εκτείνοντες.

4. Κρουστικά κύματα

Τα εξωσωματικά κρουστικά κύματα εφαρμόζονται συνήθως σε 3 έως 5 συνεδρίες, με διάστημα περίπου μίας εβδομάδας. Θεωρείται ότι διεγείρουν τη βιολογική απόκριση του τένοντα και μειώνουν την ευαισθησία των νευρικών απολήξεων. Η διεθνής βιβλιογραφία δείχνει όφελος σε μέρος των ασθενών με χρόνια συμπτώματα, κυρίως όταν συνδυάζονται με πρόγραμμα ασκήσεων.

5. Ένεση PRP σε επίμονα συμπτώματα

Όταν ο πόνος επιμένει παρά τη σωστή εφαρμογή των προηγούμενων μέτρων, η θεραπεία PRP με πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια είναι μια από τις βιολογικές επιλογές με τη σχετικά καλύτερη τεκμηρίωση για την έξω επικονδυλίτιδα. Το όφελος εμφανίζεται σταδιακά και η ένεση δεν αντικαθιστά τις ασκήσεις, αλλά τις συμπληρώνει. Σε επιλεγμένους ασθενείς συζητούνται και τα βλαστοκύτταρα στην ορθοπαιδική, με τη δική τους, πιο περιορισμένη τεκμηρίωση.

Η ένεση κορτιζόνης προσφέρει γρήγορη ανακούφιση, όμως μελέτες δείχνουν ότι μακροπρόθεσμα μπορεί να συνδέεται με περισσότερες υποτροπές. Γι’ αυτό χρησιμοποιείται επιλεκτικά και όχι ως πρώτη ή επαναλαμβανόμενη λύση.

Πότε χρειάζεται χειρουργείο για επικονδυλίτιδα;

Η επέμβαση αφορά μικρό ποσοστό ασθενών. Συζητείται όταν ισχύουν ταυτόχρονα τα εξής: τα συμπτώματα διαρκούν τουλάχιστον 6 έως 12 μήνες, έχει ολοκληρωθεί σωστό πρόγραμμα ασκήσεων, ο πόνος περιορίζει ουσιαστικά τη δουλειά ή την καθημερινότητα, η απεικόνιση επιβεβαιώνει σημαντική βλάβη του τένοντα και έχουν αποκλειστεί άλλες αιτίες, όπως η αυχενική ριζίτιδα.

Η επέμβαση μπορεί να γίνει ανοικτά με μικρή τομή ή αρθροσκοπικά, ανάλογα με τα ευρήματα. Μετά το χειρουργείο ο αγκώνας κινητοποιείται νωρίς, οι ελαφριές καθημερινές δραστηριότητες επανέρχονται συνήθως σε 2 έως 6 εβδομάδες και η πλήρης δύναμη για βαριά εργασία ή άθλημα σε 3 έως 6 μήνες, ανάλογα με την έκταση της βλάβης και την πρόοδο της αποκατάστασης.

Πρόληψη της επικονδυλίτιδας στη δουλειά και στο άθλημα

• Ρυθμίστε το γραφείο ώστε ο καρπός να μένει ευθύς: πληκτρολόγιο στο ύψος των αγκώνων, ποντίκι κοντά στο σώμα, στήριγμα για το αντιβράχιο.
• Κάντε μικρά διαλείμματα κάθε 30 έως 45 λεπτά επαναλαμβανόμενης εργασίας και αλλάξτε θέση ή χέρι.
• Προτιμήστε εργαλεία με πιο χοντρή, αντιολισθητική λαβή, ώστε να χρειάζεται λιγότερο σφίξιμο.
• Στο τένις ελέγξτε το μέγεθος της λαβής, την τάση των χορδών και την τεχνική του μπακχάντ με προπονητή.
• Αυξάνετε σταδιακά τον φόρτο στη γυμναστική και ενσωματώστε ασκήσεις για αντιβράχιο, ώμο και ωμοπλάτη.
• Μην αγνοείτε τα πρώτα ενοχλήματα: η έγκαιρη μείωση του φορτίου συχνά αρκεί για να μη χρονίσει το πρόβλημα.

Οι ίδιες αρχές προστατεύουν και από άλλα προβλήματα υπερκαταπόνησης του χεριού, όπως ο εκτινασσόμενος δάκτυλος, που εμφανίζεται συχνά σε όσους κάνουν έντονη χρήση εργαλείων. Περισσότερα για την πρόληψη στον αθλητισμό θα βρείτε στο άρθρο για τις πιο συχνές αθλητικές κακώσεις.

Πότε να απευθυνθείτε σε ορθοπαιδικό για πόνο στον αγκώνα

• Ο πόνος διαρκεί περισσότερο από 2 έως 3 εβδομάδες παρά την ξεκούραση.
• Δυσκολεύεστε να κρατήσετε ένα ποτήρι, να πληκτρολογήσετε ή να κάνετε τη δουλειά σας.
• Υπάρχει μούδιασμα, μυρμήγκιασμα ή αδυναμία στα δάχτυλα.
• Ο αγκώνας πρήζεται, ζεσταίνεται ή δεν τεντώνει και δεν λυγίζει πλήρως.
• Ο πόνος ξεκίνησε μετά από πτώση ή χτύπημα.
• Τα συμπτώματα επανέρχονται κάθε φορά που επιστρέφετε στο άθλημα ή στη δουλειά.

Η αντιμετώπιση της επικονδυλίτιδας από τον Δρ. Αναστάσιο Δεληγεώργη

Ο Δρ. Αναστάσιος Δεληγεώργης είναι ορθοπαιδικός χειρουργός και αθλητίατρος, με εκπαίδευση στη Χειρουργική Άνω Άκρου κατά την ειδικότητά του σε ΚΑΤ και 401 ΓΣΝΑ και κάτοχος του IOC Diploma in Sports Medicine της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Ως πρώην Πανελληνιονίκης στον στίβο, γνωρίζει από πρώτο χέρι πόσο επηρεάζει ένας τραυματισμός από υπερκαταπόνηση την προπόνηση και την καθημερινότητα. Σήμερα είναι Αναπληρωτής Διευθυντής της Γ’ Ορθοπαιδικής Κλινικής του ΥΓΕΙΑ και δέχεται ασθενείς στα ιατρεία του στο Μαρούσι και στους Αμπελόκηπους. Μπορείτε να δείτε αναλυτικά την εμπειρία του ορθοπαιδικού χειρουργού.

Συχνές ερωτήσεις για την επικονδυλίτιδα

Αν ο πόνος στον αγκώνα σας περιορίζει στη δουλειά ή στο άθλημα, μια σωστή διάγνωση είναι το πρώτο βήμα για να επιλεγεί η κατάλληλη θεραπεία. Μπορείτε να επικοινωνήσετε με το ιατρείο στο Μαρούσι ή στους Αμπελόκηπους ή να κλείσετε ραντεβού online.