Σύνδρομο Λαγονοκνημιαίας Ταινίας

Αρχική | Παθήσεις | Σύνδρομο Λαγονοκνημιαίας Ταινίας

Σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας με μια ματιά

  • Το σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας είναι η συχνότερη αιτία πόνου στην έξω πλευρά του γονάτου σε δρομείς μεγάλων αποστάσεων και ποδηλάτες.
  • Ο πόνος εμφανίζεται τυπικά μετά από ορισμένα χιλιόμετρα, πάνω από τον έξω μηριαίο επικόνδυλο, και χειροτερεύει στην κατηφόρα.
  • Η διάγνωση γίνεται κλινικά· υπέρηχος ή μαγνητική τομογραφία χρειάζονται όταν υπάρχει αμφιβολία.
  • Η θεραπεία είναι σχεδόν πάντα συντηρητική και γίνεται κατά στάδια: ηρεμία συμπτωμάτων, ενδυνάμωση ισχίου, σταδιακή επιστροφή.
  • Ενέσεις χρησιμοποιούνται επιλεκτικά, ενώ το χειρουργείο αφορά λίγες ανθεκτικές περιπτώσεις.

Τι είναι το Σύνδρομο Λαγονοκνημιαίας Ταινίας;

Το Σύνδρομο Λαγονοκνημιαίας Ταινίας είναι μια αρκετά συχνή πάθηση στους αθλητές. Τα συχνότερο σύμπτωμα είναι ο πόνος στην έξω επιφάνεια του γόνατος.

Ανατομία

Ανατομική απεικόνιση της λαγονοκνημιαίας ταινίας από το ισχίο έως το γόνατο

Η λαγονοκνημιαία ταινία είναι μια παχιά ταινία – περιτονία – η οποία ξεκινάει κεντρικά της άρθρωσης του ισχίου από τη λαγόνιο ακρολοφία και καταλήγει περιφερικά της άρθρωσης του γόνατος στην εγγύς κνήμη, την επιγονατίδα και τον τένοντα του δικέφαλου μηριαίου. Σχηματίζεται από τη συμβολή της περιτονίας που προέρχεται από τους καμπτήρες, τους απαγωγούς και εκτείνοντες του ισχίου.

Το σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας προκαλείται από την υπερβολική τριβή του περιφερικού τμήματος της ταινίας καθώς κινείται πάνω από τον έξω μηριαίο επικόνδυλο κατά την επαναλαμβανόμενη κάμψη και έκταση του γόνατος με αποτέλεσμα τον ερεθισμό και τη δημιουργία φλεγμονής.

Παράγοντες που έχουν ενοχοποιηθεί για την εμφάνιση του συνδρόμου είναι:

  • Αδυναμία των μυών του ισχίου και ιδίως του μέσου γλουτιαίου
  • Ο υπερπρηνισμός του άκρου ποδός που οδηγεί σε έσω στροφή της κνήμης με αποτέλεσμα την αύξηση της τάσης στην λαγονοκνημιαία ταινία
  • Η προυπάρχουσα πάχυνση της λαγονοκνημιαίας ταινίας
  • Η ανισοσκελία
  • Η υπερπροπόνηση με πολλά χιλιόμετρα

Σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας: Ποια είναι τα κύρια συμπτώματα;

Ψηφιακή απεικόνιση δρομέα με επισήμανση πόνου στην έξω πλευρά του γόνατος

Το κύριο σύμπτωμα στο σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας είναι ο πόνος στην έξω επιφάνεια του γόνατος. Αρχικά, ο πόνος μπορεί να είναι διάχυτος αλλά όσο περνάει ο χρόνος και με τη συνέχιση της δραστηριότητας μπορεί να γίνει εντοπισμένος και οξύς γύρω από τον έξω επικόνδυλο. Τυπικά ο πόνος εμφανίζεται μετά το πέρας του τρεξίματος ή μετά από αρκετά λεπτά κατά τη διάρκεια του τρεξίματος. Σε πιο προχωρημένα στάδια ο πόνος ξεκινάει από την αρχή και μπορεί να υπάρχει και στην ανάπαυση.

Συχνά οι ασθενείς παραπονούνται ότι ο πόνος επιδεινώνεται όταν τρέχουν σε κατηφόρα ή ύστερα από παρατεταμένη παραμονή στην καθιστή θέση.

Πώς γίνεται η διάγνωση για το σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας;

Η διάγνωση θα γίνει με το ιστορικό και την κλινική εξέταση.

Η κλινική εξέταση περιλαμβάνει έλεγχο:

  • για ευαισθησία στην περιοχή του έξω επικονδύλου
  • της μυϊκής ισχύος των απαγωγών καμπτήρων και εκτεινόντων του ισχίου
  • για αυξημένη τάση στη λαγονοκνημιαία ταινία με ειδικό τεστ (Ober’s test)
  • για σημεία μυικού σπασμού (trigger points) στον μέσο γλουτιαίο, τον έξω πλατύ και το δικέφαλο μηριαίο
  • για υπερπρηνισμό του άκρου ποδός

Σε περίπτωση αμφιβολίας για τη διάγνωση η μαγνητική τομογραφία θα βοηθήσει στη διάγνωση.

Βρείτε λύση στο πρόβλημα σας!

Σύνδρομο Λαγονοκνημιαίας Ταινίας: Ποια είναι η κατάλληλη θεραπεία;

Σε πρώτη φάση χρειάζεται να μειωθούν τα συμπτώματα της φλεγμονής.

Ανάπαυση

Αρχικά μια περίοδος αποχής από το τρέξιμο είναι απαραίτητη. Αν συνεχίσει κανείς το τρέξιμο το πιο πιθανό είναι ότι θα επιδεινωθεί. Προκειμένου να διατήρησει ο αθλητής καλή φυσική κατάσταση συνιστάται να κάνει εναλλακτικά άλλες μορφές γυμναστικής που δεν ερεθίζουν τη λαγονοκνημιαία ταινία όπως το κολύμπι και το ποδήλατο.

Παγοθεραπεία

Απεικόνιση της λαγονοκνημιαίας ταινίας στην έξω πλευρά του μηρού

Η χρήση πάγου μπορεί να βοηθήσει να μειωθεί η φλεγμονή. Αρχικά συνιστάται η χρήση πάγου ή καλύτερα μιας παγοκύστης για 10-15 λεπτά κάθε μια ώρα και αργότερα όταν μειωθούν τα συμπτώματα 2-3 φορές την ημέρα. Προσοχή στην υπερβολική χρήση του πάγου, να μην ξεπερνάει τα 10-15 λεπτά γιατί υπάρχει ο κίνδυνος εγκαύματος. Προτιμότερο είναι να μην έρχεται σε άμεση επαφή με το δέρμα.

Αντιφλεγμονώδη αγωγή

Η χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων μπορεί να βοηθήσει στα αρχικά στάδια. Καλό θα είναι να συμβουλευτείτε ένα γιατρό.

Όταν περάσουν τα οξέα συμπτώματα, πρέπει να αντιμετωπισθούν οι πιθανές αιτίες πρόκλησης του συνδρόμου.

Διατατικές ασκήσεις

Διατατικές ασκήσεις για τον τείνοντα, τη λαγονοκνημιαία ταινία και των απαγωγών του ισχίου είναι σημαντικές όταν υπάρχει μεγάλη τάση στην ταινία.

Σχέδιο άσκησης διάτασης της λαγονοκνημιαίας ταινίας σε καθιστή θέση
Σχέδιο άσκησης διάτασης του ποδιού με στήριξη σε τραπέζι
Σχέδιο άσκησης διάτασης ισχίου σε καθιστή θέση στο πάτωμα

Αθλητικό μασάζ

Η μάλαξη των μυών που βρίσκονται σε τάση ή έχουν μυϊκούς σπασμούς σε τακτική βάση από έναν ειδικό φυσικοθεραπευτή μπορεί να βοηθήσει στη χαλάρωση και αποφυγή της τριβής.

Ασκήσεις ενδυνάμωσης

Ασκήσεις ενδυνάμωσης των απαγωγών του ισχίου θα βοηθήσουν να αποφευχθεί η έσω στροφή του γόνατος κατά τη διάρκεια του τρεξίματος μειώνοντας έτσι την τριβή της λαγονοκνημιαίας ταινίας. Ιδιαίτερα ασκήσεις ενδυνάμωσης του τείνοντα την λαγονοκνημιαία ταινία και του μέσου γλουτιαίου.

Γυναίκα κάνει άσκηση με ανύψωση ποδιού στο πλάι για τη λαγονοκνημιαία ταινία

Βρείτε λύση στο πρόβλημα σας!

Φυσικοθεραπεία

Η βοήθεια ενός έμπειρου φυσικοθεραπευτή μπορεί να είναι πολύτιμη. Εκτός από την αθλητική μάλαξη και την καθοδήγηση με διατατικές ασκήσεις και ασκήσεις ενδυνάμωσης, διάφορα αντιφλεγμονώδη μέσα όπως υπέρηχο και TENS μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της φλεγμονής και την ταχύτερη επάνοδο στις αθλητικές δραστηριότητες.

Επίσης, ο βελονισμός μπορεί να βοηθήσει στην μείωση του πόνου και την καταπολέμηση διαφόρων «trigger points».

Βιολογικές θεραπείες

Σε καταστάσεις που επιμένουν, θέση έχουν και οι σύγχρονες βιολογικές θεραπείες με το Πλάσμα Πλούσιο σε Αιμοπετάλια (PRP). Η θεραπεία αυτή χρησιμοποιεί αυτόλογα κύτταρα του οργανισμού που περιέχουν αυξητικούς παράγοντες προκειμένου ο οργανισμός να αυτοθεραπευτεί.

Κορτιζόνη

Σε εμμένουσες περιπτώσεις μπορεί επικουρικά με τα παραπάνω μέτρα να γίνει τοπική έγχυση κορτιζόνης που είναι ένα ισχυρό αντιφλεγμονώδες .

Γίνεται αντιμετώπιση του συνδρόμου λαγονοκνημιαίας ταινίας με χειρουργική θεραπεία;

Η αντιμετώπιση του συνδρόμου λαγονοκνημιαίας ταινίας είναι κατεξοχήν συντηρητική. Σε σπάνιες περιπτώσεις, που δεν ανταποκρίνονται στη συντηρητική αγωγή, πρέπει κανείς να σκεφτεί τη χειρουργική αντιμετώπιση. Κατά την επέμβαση αυτή γίνεται απελευθέρωση – διατομή των 2 εκ περίπου του οπισθίου τμήματος της λαγονοκνημιαίας ταινίας εκεί που διασταυρώνεται με τον έξω επικόνδυλο.

Πώς γίνεται η επιστροφή στο τρέξιμο;

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι σημαντικό ρόλο κατά την επιστροφή στο τρέξιμο παίζει η προοδευτική αύξηση των χιλιομετρικών αποστάσεων καθώς και της έντασης (όχι πάνω από 10% αύξηση ανά εβδομάδα) χωρίς όμως να αμελούνται οι διατατικές ασκήσεις και οι ασκήσεις ενδυνάμωσης.

Πώς προκαλείται το σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας;

Για να κατανοήσει κανείς το σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας, αξίζει να δει τι κάνει η ταινία στην κίνηση. Δεν είναι ένας μυς που «σφίγγει», αλλά ένας ισχυρός ινώδης ιστός που μεταφέρει τη δύναμη του τείνοντα την πλατεία περιτονία και του μεγάλου γλουτιαίου προς το γόνατο. Σταθεροποιεί την έξω πλευρά του ισχίου και του γονάτου σε κάθε πάτημα, όταν όλο το βάρος του σώματος στηρίζεται στο ένα πόδι.

Η κρίσιμη περιοχή βρίσκεται περίπου στις 30 μοίρες κάμψης του γονάτου. Σε αυτή τη γωνία η ταινία περνά πάνω από τον έξω μηριαίο επικόνδυλο. Νεότερες μελέτες δείχνουν ότι, εκτός από την τριβή, σημαντικό ρόλο παίζει η συμπίεση του λιπώδους ιστού και του μικρού θυλάκου που βρίσκονται κάτω από την ταινία, ο οποίος είναι πλούσιος σε νευρικές απολήξεις. Στο τρέξιμο σε χαμηλή ταχύτητα και στην κατηφόρα το γόνατο περνά περισσότερο χρόνο κοντά σε αυτή τη γωνία, γι’ αυτό τα συμπτώματα εμφανίζονται συχνότερα εκεί.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο;

Δρομείς

  • Δρομείς μεγάλων αποστάσεων στην προετοιμασία για ημιμαραθώνιο ή μαραθώνιο, όταν τα χιλιόμετρα αυξάνονται γρήγορα.
  • Όσοι τρέχουν συχνά σε κατηφόρες ή σε ορεινά μονοπάτια (trail running).
  • Όσοι τρέχουν πάντα με την ίδια φορά στον στίβο ή στην ίδια πλευρά δρόμων με κλίση, οπότε το ένα πόδι φορτίζεται διαφορετικά.
  • Αρχάριοι που αυξάνουν απότομα τη συχνότητα των προπονήσεων.

Ποδηλάτες

Στην ποδηλασία το γόνατο εκτελεί χιλιάδες κύκλους κάμψης και έκτασης σε κάθε έξοδο, πολλούς από αυτούς κοντά στην κρίσιμη γωνία. Οι συχνότερες αιτίες είναι η λάθος ρύθμιση του ποδηλάτου: σέλα πολύ ψηλά ή πολύ πίσω, σφήνες (cleats) που στρέφουν το πόδι προς τα μέσα και πολύ στενή απόσταση των πεταλιών. Η απότομη αύξηση της απόστασης ή των ανηφορικών διαδρομών με μεγάλη αντίσταση επιβαρύνει επίσης την ταινία.

Άλλες ομάδες

Το σύνδρομο εμφανίζεται επίσης σε πεζοπόρους κατά την κατάβαση, σε τριαθλητές που συνδυάζουν ποδήλατο και τρέξιμο, σε κωπηλάτες και σε στρατιωτικούς κατά τις πορείες. Ανήκει στις αθλητικές κακώσεις από υπέρχρηση, που εξελίσσονται σταδιακά και όχι μετά από ένα συγκεκριμένο τραύμα.

Πώς εξελίσσονται τα συμπτώματα;

Εκτός από τον πόνο στην έξω επιφάνεια του γονάτου, πολλοί ασθενείς περιγράφουν αίσθημα «τριξίματος» ή ελαφριού «τσιμπήματος» στην ίδια περιοχή όταν λυγίζουν το γόνατο. Σε έντονες φάσεις μπορεί να υπάρχει τοπικό οίδημα και ο ασθενής να κατεβαίνει τις σκάλες με τεντωμένο πόδι για να αποφύγει τον πόνο. Συνήθως η εξέλιξη ακολουθεί τα εξής επίπεδα:

  1. Ήπιο: ενόχληση μετά το τρέξιμο, που υποχωρεί μέσα σε λίγες ώρες.
  2. Μέτριο: πόνος που εμφανίζεται σταθερά μετά από ορισμένα χιλιόμετρα και αναγκάζει τον αθλητή να μειώσει τον ρυθμό.
  3. Σοβαρό: πόνος από τα πρώτα λεπτά, που σταματά την προπόνηση και επηρεάζει το περπάτημα ή τις σκάλες.

Με ποιες παθήσεις μπορεί να συγχέεται;

  • Ρήξη του έξω μηνίσκου: ο πόνος εντοπίζεται στη μεσάρθρια γραμμή και συχνά συνοδεύεται από πρήξιμο ή κλείδωμα. Περισσότερα στη σελίδα για τη ρήξη μηνίσκου.
  • Γόνατο του δρομέα: ο πόνος είναι μπροστά και γύρω από την επιγονατίδα και χειροτερεύει στο κάθισμα και στις σκάλες. Η αντιμετώπισή του περιγράφεται στη σελίδα για το γόνατο του δρομέα.
  • Οστεοαρθρίτιδα του έξω διαμερίσματος: σε μεγαλύτερες ηλικίες, με πρωινή δυσκαμψία και πόνο που δεν σχετίζεται μόνο με την άθληση. Δείτε την ενότητα για την αρθρίτιδα γόνατος.
  • Κάταγμα κόπωσης: σημειακός πόνος στο οστό, που επιμένει και σε ανάπαυση. Τα κατάγματα κόπωσης χρειάζονται διαφορετική διαχείριση.
  • Τενοντίτιδα ιγνυακού ή δικέφαλου μηριαίου: πόνος λίγο πιο πίσω, στην οπισθοπλάγια πλευρά του γονάτου.

Σε ορισμένους αθλητές ο ερεθισμός της ταινίας εκδηλώνεται ψηλότερα, στην έξω πλευρά του ισχίου, όπου συχνά συνυπάρχει θυλακίτιδα του μείζονος τροχαντήρα. Για τα ενοχλήματα αυτής της περιοχής χρήσιμος είναι ο οδηγός για τον πόνο στο ισχίο, ενώ για τις υπόλοιπες αιτίες στο γόνατο ο οδηγός για τον πόνο στο γόνατο.

Τι να περιμένετε στην εξέταση;

Πέρα από τις δοκιμασίες που αναφέρθηκαν παραπάνω, ο γιατρός συχνά χρησιμοποιεί και δοκιμασίες πρόκλησης του πόνου. Στη δοκιμασία Noble, πιέζει τον έξω επικόνδυλο ενώ τεντώνει παθητικά το γόνατο· ο πόνος γύρω από τις 30 μοίρες είναι χαρακτηριστικός. Επίσης ζητά από τον ασθενή να κάνει μονοποδικό κάθισμα, για να δει αν αναπαράγεται ο πόνος και πώς ελέγχει τη λεκάνη και το γόνατο.

Οι ακτινογραφίες είναι συνήθως φυσιολογικές, αλλά βοηθούν να αποκλειστούν οστικά αίτια. Ο υπέρηχος μπορεί να δείξει πάχυνση της ταινίας ή υγρό στον θύλακο, ενώ η μαγνητική τομογραφία αναδεικνύει το οίδημα ανάμεσα στην ταινία και τον επικόνδυλο και αποκλείει βλάβες μηνίσκου ή χόνδρου.

Τι να φέρετε μαζί σας στο ραντεβού

  • Τα παπούτσια με τα οποία τρέχετε (ή φωτογραφίες της ρύθμισης του ποδηλάτου σας).
  • Το ημερολόγιο προπόνησης ή τα δεδομένα από το ρολόι των τελευταίων εβδομάδων.
  • Προηγούμενες απεικονιστικές εξετάσεις, αν υπάρχουν.
  • Τον αγώνα ή τον στόχο για τον οποίο προετοιμάζεστε και την ημερομηνία του.

Θεραπεία του συνδρόμου λαγονοκνημιαίας ταινίας κατά στάδια

Τα μέτρα που περιγράφηκαν παραπάνω αποδίδουν περισσότερο όταν εφαρμόζονται με σειρά και με σαφή κριτήρια προόδου. Ο πίνακας συνοψίζει ένα ενδεικτικό πλάνο. Οι χρόνοι είναι ενδεικτικοί και εξαρτώνται από τη διάρκεια των συμπτωμάτων και από το άθλημα.

ΣτάδιοΧρόνος (ενδεικτικά)ΣτόχοςΤι περιλαμβάνειΚριτήριο προόδου
1. Οξεία φάσηΣυνήθως 1-2 εβδομάδεςΜείωση ερεθισμούΔιακοπή τρεξίματος ή ποδηλάτου, κολύμπι, πάγος, αντιφλεγμονώδη μόνο με ιατρική οδηγίαΠερπάτημα και σκάλες χωρίς πόνο
2. Αποκατάσταση κινητικότηταςΣυνήθως 1-3 εβδομάδεςΧαλάρωση μυών του ισχίου, ήπια φόρτισηΜάλαξη στον τείνοντα και στους γλουτιαίους, ήπιες διατάσεις, ισομετρικές ασκήσεις απαγωγώνΑνώδυνη πίεση στον έξω επικόνδυλο
3. ΕνδυνάμωσηΣυνήθως 3-6 εβδομάδεςΔύναμη και έλεγχος ισχίουΠλάγια σανίδα, πλάγιο βάδισμα με λάστιχο, μονοποδική γέφυρα, κατέβασμα από σκαλί, μονοποδική άρση θανάτουΜονοποδικό κάθισμα χωρίς πτώση λεκάνης και χωρίς πόνο
4. Επιστροφή στην άθλησηΣυνήθως 3-6 εβδομάδεςΣταδιακή επαναφόρτισηΠρόγραμμα εναλλαγής βάδισης και τρεξίματος ή σύντομες έξοδοι με ποδήλατο, συνέχιση ενδυνάμωσηςΠλήρης προπόνηση χωρίς πόνο την επόμενη ημέρα
Ανθεκτικές περιπτώσειςΜετά από 6-8 εβδομάδες χωρίς βελτίωσηΔιακοπή του φαύλου κύκλουΕπανεκτίμηση διάγνωσης, απεικόνιση, ενέσειςΑνταπόκριση στο πρόγραμμα αποκατάστασης

Ένα συχνό λάθος είναι η μετάβαση στο επόμενο στάδιο μόλις υποχωρήσει ο πόνος. Η ενδυνάμωση των απαγωγών του ισχίου χρειάζεται χρόνο για να αποδώσει, και όσοι τη διακόπτουν νωρίς έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο υποτροπής.

Ενέσεις: πότε έχουν θέση;

Οι ενέσεις δεν αποτελούν θεραπεία πρώτης γραμμής, αλλά βοήθημα όταν ο πόνος εμποδίζει την αποκατάσταση. Η απόφαση παίρνεται εξατομικευμένα, αφού έχει επιβεβαιωθεί η διάγνωση.

  • Έγχυση κορτιζόνης: γίνεται στην περιοχή του θυλάκου κάτω από την ταινία, ιδανικά με καθοδήγηση υπερήχου. Μειώνει γρήγορα τη φλεγμονή και επιτρέπει στον αθλητή να προχωρήσει στις ασκήσεις. Η δράση είναι συνήθως παροδική και ο αριθμός των ενέσεων περιορίζεται.
  • PRP: σε χρόνιες περιπτώσεις με πάχυνση ή εκφύλιση της ταινίας, η θεραπεία PRP στοχεύει στη βιολογική επούλωση του ιστού. Τα αποτελέσματα φαίνονται σταδιακά, μέσα σε αρκετές εβδομάδες.

Σε κάθε περίπτωση, η ένεση δεν αντικαθιστά το πρόγραμμα ενδυνάμωσης. Αν δεν διορθωθούν οι αιτίες της υπερφόρτωσης, τα συμπτώματα συνήθως επανέρχονται.

Πότε εξετάζεται το χειρουργείο;

Η χειρουργική λύση συζητείται σπάνια και μόνο όταν πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις:

  • συμπτώματα που επιμένουν συνήθως πάνω από 6 μήνες,
  • ολοκληρωμένο και σωστά εκτελεσμένο πρόγραμμα αποκατάστασης,
  • βέβαιη διάγνωση και αποκλεισμός άλλων αιτιών του πόνου,
  • σημαντικός περιορισμός της άθλησης ή της καθημερινότητας.

Η επέμβαση είναι μικρής έκτασης και συνήθως δεν απαιτεί πολυήμερη νοσηλεία. Μετά από αυτή ακολουθεί πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, και η επιστροφή στο τρέξιμο γίνεται σταδιακά, συνήθως μέσα σε λίγους μήνες, ανάλογα με την πορεία του κάθε ασθενούς.

Επιστροφή στην άθληση: οδηγίες για δρομείς και ποδηλάτες

Ο κανόνας της προοδευτικής αύξησης ισχύει, όμως ορισμένες λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά στο συγκεκριμένο σύνδρομο:

Για δρομείς

  • Ξεκινήστε σε επίπεδο έδαφος και αφήστε τις κατηφόρες για το τέλος της επαναφοράς.
  • Ένας λίγο ταχύτερος ρυθμός σε μικρές αποστάσεις συχνά ενοχλεί λιγότερο από ένα πολύ αργό τρέξιμο.
  • Σταματήστε πριν εμφανιστεί ο πόνος: αν ενοχλεί στο 5ο χιλιόμετρο, τρέξτε 3-4 χιλιόμετρα και αυξήστε σταδιακά.
  • Στον στίβο αλλάζετε φορά κάθε λίγους γύρους.

Για ποδηλάτες

  • Ελέγξτε το ύψος και τη θέση της σέλας και τη θέση των σφηνών, ιδανικά με επαγγελματική ρύθμιση (bike fit).
  • Ξεκινήστε με σύντομες εξόδους σε επίπεδο, με ελαφριές ταχύτητες και υψηλότερο ρυθμό πεταλιού.
  • Προσθέστε ανηφόρες και μεγάλες αποστάσεις μόνο όταν δεν υπάρχει πόνος την επόμενη ημέρα.

Πρόληψη: πώς να μην επανέλθει το πρόβλημα;

  • Ενδυνάμωση γλουτιαίων και απαγωγών του ισχίου δύο φορές την εβδομάδα, ως μόνιμο μέρος της προπόνησης.
  • Αύξηση χιλιομέτρων με εβδομάδες αποφόρτισης και αποφυγή ταυτόχρονης αύξησης απόστασης και κατηφορικών διαδρομών.
  • Εναλλαγή πλευράς του δρόμου και φοράς στον στίβο.
  • Αντικατάσταση φθαρμένων παπουτσιών· για τα κριτήρια επιλογής δείτε τον οδηγό για τα παπούτσια τρεξίματος.
  • Περιοδικός έλεγχος της ρύθμισης του ποδηλάτου, ειδικά μετά από αλλαγή εξοπλισμού.

Μύθοι που καθυστερούν την ίαση

  • «Με τον κύλινδρο θα μακρύνει η ταινία». Η ταινία είναι πολύ ανθεκτικός ιστός και δεν επιμηκύνεται ουσιαστικά. Ο κύλινδρος (foam roller) μπορεί να χαλαρώσει τους μύες γύρω της, όχι να την «τεντώσει». Η έντονη πίεση πάνω στο σημείο του πόνου μπορεί μάλιστα να τον επιδεινώσει.
  • «Φτάνουν οι διατάσεις». Χωρίς ενδυνάμωση του ισχίου, η βελτίωση είναι συνήθως προσωρινή.
  • «Θα περάσει αν τρέξω μέσα από τον πόνο». Ο πόνος στο σύνδρομο τείνει να εμφανίζεται όλο και νωρίτερα αν αγνοηθεί.

Πότε να απευθυνθείτε σε ορθοπαιδικό για πόνο στην έξω πλευρά του γονάτου

  • Ο πόνος επιμένει πάνω από 2-3 εβδομάδες παρά τη διακοπή του τρεξίματος ή του ποδηλάτου.
  • Εμφανίζεται πρήξιμο, κλείδωμα ή αίσθημα αστάθειας στο γόνατο.
  • Πονάτε στο περπάτημα, στις σκάλες ή τη νύχτα.
  • Ο πόνος ξεκίνησε μετά από τραυματισμό.
  • Τα συμπτώματα επανέρχονται κάθε φορά που αυξάνετε την προπόνηση.
  • Έχετε επερχόμενο αγώνα και χρειάζεστε σχέδιο που να σέβεται το χρονοδιάγραμμά σας.

Ο αθλητίατρος Αναστάσιος Δεληγεώργης: εμπειρία από τον στίβο και το τρίαθλο

Η αντιμετώπιση του συνδρόμου απαιτεί κατανόηση της προπόνησης και όχι μόνο της ανατομίας. Ο Δρ. Αναστάσιος Δεληγεώργης, ορθοπαιδικός χειρουργός και αθλητίατρος με το IOC Diploma in Sports Medicine, υπήρξε Πανελληνιονίκης στα 800 m και 400 m και εξακολουθεί να αγωνίζεται σε αγώνες δρόμου και τριάθλου. Επειδή το τρίαθλο συνδυάζει τρέξιμο και ποδήλατο, γνωρίζει καλά τις απαιτήσεις και των δύο αθλημάτων που επιβαρύνουν την ταινία. Ως Αναπληρωτής Διευθυντής της Γ’ Ορθοπαιδικής Κλινικής του ΥΓΕΙΑ, συνδυάζει την κλινική εμπειρία με πρακτική καθοδήγηση για ασφαλή επιστροφή. Δείτε την εμπειρία του ορθοπαιδικού χειρουργού.

Συχνές ερωτήσεις για το σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας

Πόσο χρόνο χρειάζεται για να υποχωρήσει το σύνδρομο;

Στις περισσότερες περιπτώσεις που αντιμετωπίζονται έγκαιρα, η βελτίωση φαίνεται μέσα σε 4-8 εβδομάδες. Όταν τα συμπτώματα υπάρχουν για μήνες ή ο αθλητής συνέχισε να τρέχει με πόνο, η πλήρης επάνοδος μπορεί να χρειαστεί περισσότερο χρόνο. Ο ρυθμός εξαρτάται κυρίως από τη συνέπεια στην ενδυνάμωση και από τη σωστή δοσολογία της επιστροφής.

Μπορώ να κάνω ποδήλατο αντί για τρέξιμο όσο πονάω;

Εξαρτάται. Για ορισμένους δρομείς το ποδήλατο με χαμηλή αντίσταση και σωστά ρυθμισμένη σέλα είναι ανεκτό, για άλλους όμως ερεθίζει την ταινία επειδή περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενη κάμψη του γονάτου. Το κολύμπι (με προσοχή στο πόδι του πρόσθιου) και η γυμναστική στο νερό είναι συνήθως ασφαλέστερες επιλογές στην οξεία φάση.

Ο πόνος είναι πάντα στο ίδιο πόδι. Γιατί;

Συχνά οφείλεται σε ασυμμετρία στη φόρτιση: τρέξιμο πάντα στην ίδια πλευρά του δρόμου με κλίση, στην ίδια φορά στον στίβο, ανισοσκελία ή μεγαλύτερη αδυναμία στους απαγωγούς του ενός ισχίου. Στο ποδήλατο, μια σφήνα σε λάθος θέση μπορεί να επηρεάσει μόνο το ένα πόδι. Η κλινική εξέταση και η αξιολόγηση του εξοπλισμού συνήθως εντοπίζουν την αιτία.

Μπορεί να προκαλέσει μόνιμη βλάβη στο γόνατο;

Το σύνδρομο αφορά τα μαλακά μόρια έξω από την άρθρωση και δεν καταστρέφει τον χόνδρο ή τους μηνίσκους. Αν όμως παραμεληθεί, μπορεί να γίνει χρόνιο, με πάχυνση της ταινίας και πόνο που εμφανίζεται ακόμη και στο περπάτημα. Η έγκαιρη αντιμετώπιση είναι ο καλύτερος τρόπος να αποφευχθεί η χρονιότητα.

Βοηθούν οι επιγονατίδες ή οι ειδικοί ιμάντες;

Ορισμένοι ιμάντες που τοποθετούνται πάνω από τον έξω επικόνδυλο υπόσχονται μείωση της πίεσης στην περιοχή. Η τεκμηρίωση είναι περιορισμένη και η ανακούφιση, όταν υπάρχει, είναι συνήθως προσωρινή. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν συμπληρωματικά, αλλά δεν υποκαθιστούν τη διόρθωση της προπόνησης και την ενδυνάμωση του ισχίου.

Μπορώ να τρέξω τον αγώνα για τον οποίο προετοιμάζομαι;

Η απάντηση εξαρτάται από τη βαρύτητα των συμπτωμάτων και από τον χρόνο που απομένει. Σε ήπιες περιπτώσεις, με προσαρμογή της προπόνησης και στοχευμένη θεραπεία, η συμμετοχή είναι συχνά εφικτή. Σε σοβαρότερες, η αναβολή μπορεί να είναι προτιμότερη από έναν μακρύ τραυματισμό. Η απόφαση παίρνεται μαζί με τον γιατρό μετά από αξιολόγηση.

Χρειάζεται φυσικοθεραπεία ή αρκούν οι ασκήσεις στο σπίτι;

Πολλοί αθλητές βελτιώνονται με ένα καλά δομημένο πρόγραμμα στο σπίτι. Η καθοδήγηση από φυσικοθεραπευτή είναι πολύτιμη όταν τα συμπτώματα είναι έντονα ή χρόνια, όταν δεν είστε βέβαιοι για τη σωστή εκτέλεση των ασκήσεων ή όταν χρειάζεται ανάλυση της τεχνικής τρεξίματος. Συχνά ο καλύτερος συνδυασμός είναι λίγες συνεδρίες καθοδήγησης και τακτική άσκηση στο σπίτι.

Αν ο πόνος στην έξω πλευρά του γονάτου σας κρατά μακριά από το τρέξιμο ή το ποδήλατο, μπορείτε να επικοινωνήσετε με το ιατρείο στο Μαρούσι ή στους Αμπελοκήπους ή να κλείσετε ραντεβού online για εξέταση και εξατομικευμένο πλάνο επιστροφής.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ