Εξάρθρημα ώμου – Αστάθεια Ώμου

Εξάρθρημα_ώμου_διάγραμμα

Η φράση που συνήθως λέει ο κόσμος για να περιγράψει την κατάσταση κατά την οποία απομακρύνεται η κεφαλή του βραχιονίου από τη φυσιολογική της θέση, δηλ. εκτός της ωμογλήνης,  είναι «μου βγήκε ο ώμος»!

Συνήθως, είναι το αποτέλεσμα τραυματισμού μεγάλης βίας,  αν και σε ορισμένους ασθενεις με χαλαρές αρθρώσεις είναι δυνατό και το αντίθετο.

Ανάλογα με την κατεύθυνση της κεφαλής κατά το εξάρθρημα, αυτό διακρίνεται σε πρόσθιο, οπίσθιο και πολυκατευθυντικό.

Κάθε φορά που εξαρθρώνεται ο ώμος, ορισμένα ανατομικά στοιχεία του τραυματίζονται. Συχνότερες βλάβες είναι η αποκόλληση του επιχειλίου χόνδρου, η ρήξη των γληνοβραχιόνιων συνδέσμων, η ρήξη του θυλάκου καθώς και οι οστικές βλάβες της κεφαλής του βραχιονίου και της ωμογλήνης.

Αυτό που έχει παρατηρηθεί διεθνώς είναι ότι όσο μικρότερη η ηλικία στην οποία γίνεται το πρώτο εξάρθρημα και όσο μεγαλύτερο το επίπεδο της δραστηριότητας του ασθενούς, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να υποστεί ένα 2ο εξάρθρημα στο μέλλον. Έτσι, για έναν ασθενή 20 ετών με αθλητικές δραστηριότητες, η πιθανότητα να υποστεί ένα δεύτερο εξάρθρημα, ανεξάρτητα από τη συντηρητική θεραπεία που ακολούθησε, πλησιάζει το 100%!

Η αστάθεια του ώμου, η τάση δηλαδή του ώμου να εξαρθρώνεται, είναι μια κατάσταση η οποία δυσχεραίνει και περιορίζει τις καθημερινές δραστηριότητες του πάσχοντα, τον αναγκάζει να απέχει ή να περιορίζει πολύ τις αθλητικές του δραστηριότητες με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ποιότητας της ζωής του από το φόβο ενός νέου εξαρθρήματος.

Συντηρητική αντιμετώπιση

Έπειτα από ένα εξάρθρημα και εφόσον γίνει ανάταξη με ειδικούς χειρισμούς, ακολουθεί μία περίοδος ακινησίας με ανάρτηση του άνω άκρου και μετά, φυσικοθεραπείες για την ομαλή επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες.

Ελάχιστα επεμβατική αντιμετώπιση

Σήμερα, με τις νέες αρθροσκοπικές τεχνικές (αρθροσκόπηση ώμου)  η αποκατάσταση των ανατομικών βλαβών που προήλθαν από το εξάρθρημα γίνεται γρήγορα και εύκολα μέσα από πολύ μικρές τομές 3-8 χιλ., με τη χρήση μίας κάμερας και ειδικών εργαλείων, χωρίς να ανοίγεται η άρθρωση. Ακολουθώντας στη συνέχεια ένα ειδικό πρόγραμμα αποκατάστασης ο ασθενής μπορεί να επανέλθει στο ίδιο επίπεδο καθημερινών αλλά και αθλητικών δραστηριοτήτων μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.